سفارش تبلیغ
صبا ویژن

بازی شروع می شود. تیم شما یکی دو حرکت به سمت دروازه ی حریف دارد و ... همه چیز مثل دفعات قبل پیش می رود. حریف توپ و میدان را مال خود می کند و شما حتی نمی توانید چند پاس بغل پای ساده رد و بدل کنید. این قصه ی تکراریِ بازی کردن مقابل تیمی است که به شیوه ی موسوم به تیکی تاکا بازی می کند. اما تیکی تاکا چیست و از کجا آمد؟ در بازی های یورو 2008 تیم ملی اسپانیا زیر نظر لوییز آراگونس فقید با ارائه ی فرم نامأنوسی از فوتبال (و یا به قول آراگونس فرم خاصی از فوتبال) توانست قهرمان شود. آن ها هنگامی که صاحب توپ می شدند، پاس های متوالی زیادی به هم می دادند و حریف را گیج و سردرگم می کردند. حریف نمی توانست درک کند کدام پاس، پاس نهایی است و به منظور خلق موقعیت ارسال می شود. در واقع لحظه ی پاس نهایی قابل پیش بینی نبود. حریف صرفاً به دنبال توپ می دوید؛ اما نمی توانست توپ را بگیرد. گاهی یک بازیکن اسپانیا طوری ژست می گرفت که انگار می خواهد توپ را ارسال کند ولی این کار را نمی کرد و باز هم توپ را به بازیکن کناریش پاس می داد. این روند تکرار می شد و در لحظه ای که دفاع حریف به هم می ریخت، حمله ی اصلی اسپانیا شروع می شد و آن ها یک موقعیت ایجاد می کردند. این فرم فوتبال مملو از پاس های کوتاه که مثل تیک تاک ساعت مرتب تکرار می شدند، نام تیکی تاکا را به خود گرفت. پس از رقابت های قهرمانی اروپا در سال 2008 بازی شبیه به این از سوی بارسلونا و سرمربی تازه واردش گواردیولا پیگیری شد. گواردیولا این سبک بازی را توسعه بخشید و با همان روش توانست تیم بارسلونا را در تمام رقابت های ممکن در فصل 2009-2008 قهرمان کند. از آن به بعد بود که دنیای فوتبال همواره در پی چاره اندیشی در مقابل این سبک حیله گرانه ی فوتبال بود. همان طور که گفتم این سبک مبتنی بر تعداد پاس های زیاد است. پاس ها بسیار دقیق و تمرین شده تکرار می شوند و شما نمی توانید بازی حریف را پرس کنید. در واقع اگر به تلاش برای پرس ادامه دهید، در دام افتاده اید و با از دست دادن نظم دفاعی فضای لازم برای ایجاد موقعیت را به حریف داده اید. از طرفی وقتی توپ در اختیار شماست با پرس بسیار شدید تیم تیکی تاکایی مواجه می شوید و حتی نمی توانید چند پاس ساده به هم بدهید چه برسد به بازی سازی. و در نهایت تیکی تاکاست که با چند گل بازی را از شما می برد.

روحیه ی بسیار بالا
درست است ... پاسگاری های متوالی حوصله ی شما را سر می برد؛ ولی بازیکنان تیم تیکی تاکایی نه تنها خسته نمی شوند بلکه از این وضع لذت هم می برند. الکس فرگوسن پس از باخت به بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان سال 2009 گفته بود: "آن ها فوتبال بازی می کنند و از آن لذت می برند". روحیه ی بالا در این سبک فوتبال عامل اصلی در به ستوه آوردن حریفان است. روحیه ی بالا باعث می شود تیم تیکی تاکایی حتی از توپ های کاملاً مرده هم صرف نظر نکند و از کوچک ترین اشتباه شما بیش ترین استفاده را ببرد. این روحیه ی بالا خوش شانسی تیم تیکی تاکایی و بد شانسی حریف را هم در پی دارد. تا آن جا که توپ های پنجاه پنجاه هم معمولاً به تیم تیکی تاکا تعلق می گیرد.

تیم های تیکی تاکایی
در حال حاضر این فرم فوتبال در تیم ملی اسپانیا و تیم بارسلونا بازی می شود. تیم بایرن در آلمان هم زیر نظر سرمربی اسپانیایی خود یعنی گواردیولا همین سبک را به کار می برد. به هر حال باید گفت تیکی تاکا مارک و نشان فوتبال اسپانیاست. اسپانیا با همین روش سه تورنمنت ملی پشت سر هم را برده و بارسلونا هم زیر نظر سه مربی مختلف با همین سبک بسیار موفق بوده. بایرن اما در اولین فصل حضور گواردیولا امیدواری زیادی برای موفقیت دارد.

چه باید کرد؟
در حقیقت باید پرسید: چه می توان کرد. در لیگ قهرمانان فصل 2009-2008 و در نیمه نهایی یک بار چلسی با سرمربی هلندی و با تجربه ی خود، خوس هیدینک، تیکی تاکا را تا مرز تسلیم پیش برد. ولی داوری ملالت بار آن بازی باعث موفقیت مملو از خوش شانسی تیم بارسلونا شد (شاید اگر آن بازی با باخت بارسلونا همراه بود، فوتبال تیکی تاکا این قدر موفق نمی شد). در آن بازی چلسی با قرار دادن چندین لایه ی دفاعی در برابر بارسلونا کار را برای آن ها سخت کرد. در فصل بعد لیگ قهرمانان تیم اینتر توانست بارسلونا را شکست دهد. آن ها علاوه بر دفاع خوب، در موقع ضد حمله با ارائه ی یک بازی بسیار سریع و بسیار مستقیم به گل می رسیدند. در واقع برای فرار از پرس بارسلونا، اینتر موقعی که صاحب توپ می شد، بازی سازی نمی کرد و با پاس های صرفاً طولی خود را به دروازه ی بارسلونا می رساند. در فینال جام حذفی اسپانیا در سال 2011 رئال مادرید زیر نظر مورینیو بازی تازه ای را برابر بارسلونا به نمایش گذاشت. آن ها بدون تأثیر پذیری از بازی بارسا صرفاً در یک سوم دفاعی خود جمع می شدند و اجازه می دادند بارسایی ها هر تعداد پاس که می خواستند به هم بدهند. و در نهایت روی یک ضد حمله مادرید به گل رسید و قهرمان جام حذفی اسپانیا در آن فصل شد. از این به بعد بود که به نظر می رسید برای تیکی تاکا یک بدل پیدا شده: تیکی تاکا را پرس نکنید تا نظم دفاعی شما به هم نریزد؛ با پاس های متوالی و حفظ توپ تیکی تاکایی مدارا کنید و منتظر موقعیت بمانید. از آن به بعد تنها روش نسبتاً مؤثر در مقابل تیکی تاکا همین بوده. ولی با بازی های امشب و دیشب لیگ قهرمانان اروپا به نظر می رسد این روش هم در پس زیرکی و روحیه ی بسیار بالای تیکی تاکایی ها خیلی زود فرسوده شده. در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در این فصل دیشب منچستر سیتی در خانه به بارسلونا باخت و امشب هم آرسنال به بایرن. در مقابل تعارف توپ و میدان به حریف، تیم های تیکی تاکایی از شما تشکر می کنند و خود را با خیالی آسوده تر به دروازه ی شما می رسانند. و حالا ... واقعاً چه می توان کرد؟ به نظر می رسد این فصل هم یکی از دو تیم بارسلونا یا بایرن علاوه بر قهرمانی در لیگ های داخلی، لیگ قهرمانان را هم ببرد.


نوشته شده در  پنج شنبه 92/12/1ساعت  3:40 صبح  توسط ع. افگار 
  نظرات دیگران()


لیست کل یادداشت های این وبلاگ
در ستایش حلال زادگی!
آیا شریعتی مرده است؟
تعداد کمی مرد خوب
آیا شریعتی زنده است؟
جادوگر پشت پرده
[عناوین آرشیوشده]